เรื่องจริงของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่มาของโลกเวทมนตร์ “Harry Potter” ที่คุณอาจะไม่เคยรู้มาก่อน

เรื่องจริงของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ตำนานโลกเวทมนตร์ “Harry Potter” ภาพยนตร์ในดวงใจของใครหลายๆคน

เรื่องจริงของแฮร์รี่ พอตเตอร์

เรื่องจริงของแฮร์รี่ พอตเตอร์ นอกจากความสนุก ของเรื่องราวและ เสน่ห์แห่งความน่าอัศจรรย์ ของโลกเวทมนตร์ อย่างหนึ่งที่เสกให้ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้เข้าไปอยู่ในดวงใจ ของผู้ชมนับล้านทั่วโลก ก็คือตัวละครที่ น่ารักและมีความหลากหลาย ทำให้ผู้ชมหลายคน ที่ดูสามารถเชื่อมโยง

กับตัวละครได้ ข้อสำคัญคือการ ทำให้โลกเวทมนตร์ ดูเหมือนซ่อนตัวอยู่ใกล้ๆ เพียงข้างประตูเท่านั้น แต่แน่นอนว่าคนที่อิน ได้มากกว่าใคร ก็ย่อมที่จะเป็นชาว British เพราะว่าสำหรับ เหตุการณ์ส่วนใหญ่ใน แฮร์รี่ พอตเตอร์ ก็ล้วนแล้วแต่เกิดขึ้น ที่สหราชอาณาจักร และได้รับแรงบันดาลใจ สมกับที่ “เจ. เค. โรว์ลิง”

ผู้ประพันธ์ชาวอังกฤษ ผู้ชมส่วนใหญ่อาจจะ รู้อยู่แล้วว่าสถานที่ ในเรื่องหลายๆแห่งอย่าง สถานี “King’s Cross” มีอยู่จริง แต่หลายคนอาจจะ ยังไม่เคยรู้ว่าหลายๆอย่าง เช่น โรงเรียนระบบแบบฮอกวอตส์ รถเมล์อัศวินราตรี ไปจนถึงตัวละครบางตัว ก็มีอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริง

อย่างเช่นตัวละคร ที่มีตัวตนอยู่จริง ในประวัติศาสตร์แน่ๆก็คือ “นิโคลัส แฟลมเมล” ที่เป็นเจ้าของ ศิลาอาถรรพ์ในภาคหนึ่ง เขาคือนักเล่นแร่แปรธาตุ ที่มีชีวิตอยู่ในปารีส ในช่วงศตวรรษที่ 15 และเชื่อว่าเขาค้นพบกับ ศิลาอาถรรพ์ ซึ่งสามารถนำมา ใช้เป็นยาอายุวัฒนะ และเป็นสารสำคัญ ที่สามารถเปลี่ยน โลหะทั่วไปให้กลายเป็น เงินหรือทองได้อีกด้วย แฮร์รี่พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม

เรื่องจริงของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่มาของแต่ตัวละครใน “Harry Potter”

เรื่องจริงของแฮร์รี่ พอตเตอร์

 

  • แฮร์รี่ พอตเตอร์ (Harry Potter) ในบทสัมภาษณ์กับ หนังสือพิมพ์ The Guardian เมื่อปี 1999 และบทความใน หนังสือพิมพ์ Telegraph เมื่อปี 2000 เจ.เค.โรว์ลิง ได้เปิดเผยว่า สำหรับแรงบันดาลใจ เบื้องหลังตัวละครเอก ของเธอนั้นก็มาจาก เพื่อนบ้านในวัยเด็กชื่อ เอียน พอตเตอร์ ที่เป็นเด็กช่างแกล้ง ที่ เรียกว่าเป็นแรงบันดาลใจ ที่สมบูรณ์แบบ สำหรับตัวละครพ่อมด ในบทความยังมีการ เผยอีกว่าพวกเขาชอบ เล่นแต่งตัวเป็นพ่อมดกัน และเธอก็กล่าวว่าเธอ ชอบนามสกุลนี้ มาโดยตลอด และเช่นเดียวกับ ตัวละครอีกหลายตัว แฮร์รี่อาจจะมีแรงบันดาลใจ ส่วนหนึ่งจากตัวโรว์ลิงเอง ด้วยเพราะเธอเขียนให้ ทั้งสองเกิดวันเดียวกัน
  • เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ (Hermione Jane Granger) ซึ่งสำหรับตัวละครที่ ได้รับแรงบันดาลใจ จากตัวของโรว์ลิงเองจริงๆ นั่นก็คือเฮอร์ไมโอนี่ ในบทสัมภาษณ์จาก นิตยสาร School Library Journal เธอได้เผยว่า ตัวละครนี้อ้างอิงมาจาก ตัวเธอเองในวัยเด็กอย่างหลวมๆ และเฮอร์ไมโอนี่ เป็นเหมือนภาพล้อเลียน ของเธอตอนอายุ 11 ปี สิ่งนี้อาจจะทำให้ มีเด็กผู้หญิงหลายคน รู้สึกเหมือนเห็นภาพ สะท้อนของตัวเอง ในตัวเฮอร์ไมโอนี่เช่นกัน เพราะตัวละครนี้ ก็เป็นเหมือนเด็กผู้หญิง ทั่วๆไปที่กลบความ ไม่มั่นใจของตัวเอง ในวัยรุ่นด้วยการ ได้คะแนนท็อปของห้อง
  • รอน วีสลีย์ (Ronald Bilius Weasley) ทางแรงบันดาลใจ เบื้องหลังของตัวละคร รอน เพื่อนรักของแฮร์รี่ ก็คือเพื่อนรักของ โรว์ลิงสมัยมัธยม ที่มีชื่อว่า ฌอณ แฮร์ริส ที่พาเธอผ่านช่วงเวลา ที่ยากลำบากมา หลายต่อหลายครั้งในสมัยเรียน ทั้งสองสนิทกันเพราะ ฌอณมีรถที่จะพาเธอ ไปไหนต่อไหนได้ และรถของเขาคือรถ Ford Anglia สีขาวฟ้า ที่ช่วยพาเธอหนีความเบื่อหน่าย เหมือนกับที่รอน ขับมาช่วยแฮร์รี่ในภาค 2 นั่นเอง
  • เซเวอรัส สเนป (Severus Snape) เรียกได้ว่าเป็นตัวละคร ที่น่าจดจำที่สุดตัวหนึ่ง ก็คงจะหนีไม่พ้น ศาสตรจารย์เสนป กับผมตรงแสกกลาง ซึ่งดูเหมือนจะ ได้รับแรงบันดาลใจ มาจากครูวิชาเคมีของโรว์ลิง อย่างครู จอห์น เนตเทิลชิป ที่ทำผมแบบเดียวกัน ในตอนที่เขา สอนอยู่ที่โรงเรียน และขึ้นชื่อเรื่องความดุ หลังจากหงุดหงิดนิดหน่อย อยู่สองสามปีเขาก็ เริ่มภูมิใจกับตัวละครนี้เมื่อ อลัน ริคแมน นักแสดงชื่อดัง มารับบทเป็นสเนป

ผู้คุมวิญญาณ ตัวละครที่เป็นตัวแทนโรคซึมเศร้าของ J. K. Rowling

ผู้คุมวิญญาณ

ตัวละครในเรื่อง ก็ไม่ได้มีเพียงแค่คนเท่านั้น แต่ยังมีสัตว์และ สิ่งเหนือธรรมชาติอีกมากมาย เพราะความรู้สึกของ โรว์ลิงจึงเป็นหนึ่งใน เรื่องจริงที่ทำให้เกิดตัวละคร ขึ้นมาเช่นกัน หนึ่งในนั้นคือตัวละคร ผู้คุมวิญญาณ ที่เกิดขึ้นมาจาก โรคซึมเศร้า ที่โรว์ลิงต้องเผชิญ นอกเหนือจากตัวละคร ยังมีสถานที่ที่สำคัญ

เหมือนเป็นตัวละครเอก ของเรื่องอย่าง ฮอกวอตส์ ที่เหมือนว่ามีอยู่จริง แต่ว่าไม่ได้มีอยู่จริง เป็นสถานที่จำเพาะ เนื่องจาก เจ.เค. โรว์ลิง ได้ออกมาปฏิเสธเรื่อง ที่หลายสถานที่ ที่อ้างว่าเป็นแรงบันดาลใจ ของฮอกวอตส์ และยืนยันว่า การทัวร์ที่มาจาก แรงบันดาลใจของ แฮร์รี่ของจริง คงจะมีแค่ป้ายไกด์ ที่ชี้มาที่หัวของฉัน และเธอแค่เขียน แฮร์รี่ พอตเตอร์ ขึ้นมาในสถานที่ ที่มีกาแฟถูกๆ หรือที่พักที่เธอ พอจะจ่ายค่าเช่าได้ ในตอนนั้นเท่านั้นเอง

รถเมล์อัศวินราตรี หรือทางเข้ากระทรวงเวทมนตร์ สิ่งที่ทำให้ แฮร์รี่ พอตเตอร์ สนุกยิ่งขึ้น 

รถเมล์อัศวินราตรี

นอกจากรายละเอียด ที่อยู่ภายในเรื่อง ที่เชื่อมโยงกับชีวิตจริง และหลายอย่างก็เป็น เอกลักษณ์ของประเทศ และยังเป็นสิ่งที่ ทำให้เรื่องนี้สนุกมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็น รถเมล์อัศวินราตรี ที่ภาษาอังกฤษใช้คำว่า Knight Bus เพื่อเล่นคำพ้องเสียงกับ Night Bus หรือรถเมล์กลางคืน ที่วิ่งไปทั่วเมือง ดูบอล

หรือ ทางเข้ากระทรวงเวทมนตร์ ที่ระบุว่ามันจะต้อง เป็นตู้โทรศัพท์ที่ ถูกทิ้งร้างไม่มีใครใช้ ซึ่งตู้เหล่านี้ก็สามารถ หาได้ทั่วไปในลอนดอน เพราะเดี๋ยวนี้ ไม่ค่อยมีใคร ใช้ตู้โทรศัพท์อยู่แล้ว แต่ยังมีตู้โทรศัพท์ ที่ถูกอนุรักษ์ไว้ จึงทำให้ 20 ปีผ่านไป ทางเข้ากระทรวง ก็คงจะไม่หายไปไหน

ความน่ารักของการ เข้ากระทรวงเวทมนตร์ คือถ้าเอาเลข 62442 มากดแล้วดู ตามแป้นที่มีตัวอักษร อยู่ข้างใต้จะพบว่า มันจะออกมาเป็นคำว่า “Magic” ที่แปลว่าเวทมนตร์นั่นเอง